Historische en kunsthistorische beschrijving van de Kerk van Onze Lieve Vrouw van 7 Weeën en Sint-Jozef te Schoonaarde.

Geresumeerde en herschreven tekst uit het boek "Geschiedenis van de gemeenten der provincie Oost-Vlaanderen - Arrondissement Dendermonde II2" door Frans De Potter en Jan Broeckaert - 1891.
(Ontleend aan de stedelijke website, waarvoor onze dank)

Geschiedenis

Er bestond te Schoonaarde reeds een kapel in de eerste jaren van de 15e eeuw, toegewijd aan de O.-L.-Vrouw der Zeven Weeën. In het midden van de 18e eeuw richtten de wethouders van de heerlijkheid van Eegene tot de abdij van Affligem en de aartsbisschop van Mechelen een verzoek tot het bekomen van een priester te Schoonaarde. Er werd te Wichelen een tweede onderpastoor aangesteld die zijn woonst had bij de kapel van Schoonaarde.
De toenemende belangrijkheid van de wijk, maakte in 1830 het bouwen van een nieuwe bidplaats noodzakelijk. Deze werd opgericht naar de plans van de Dendermondse bouwmeester Beeckman.
In 1844 werd Schoonaarde van Wichelen afgesplitst.
Uit een gedenksteen aan de buitenmuur van de sacristie blijkt dat de toren, het koor en de sacristieën dateren van 1857. De kerk bevat drie beuken en evenveel altaren. Het hoogaltaar, een gift van Coleta Verleyen, is versierd met een schilderij van de Aalsterse kunstschilder Meganck. Men bemerkt er ook de beelden van de HH. Harten van Jezus en Maria, in hout gesneden door Mathias Zens, alsook een eikenhouten koorgestoelte.
Het linkerzijaltaar is toegewijd aan de O.-L.-Vrouw der Zeven Weeën, patrones van de kerk en bevat een beeld van de Geraadsbergenaar Van der Beken, die ook het beeld van de H. Jozef aan het rechterzijaltaar vervaardigde. De kruisweg, geschonken door de kinderen van Pieter Verleyen is van de hand van Fr. Anseele uit Gent.